en Stottertherapie Arnhem

Stotteren is kort samengevat: niet vloeiend spreken. Mensen die stotteren kunnen klanken, lettergrepen of woorden herhalen of verlengen. Soms zit de persoon die stottert vast op een klank of een woord. We noemen dat een blokkade. Soms gaat het stotteren vergezeld van bewegingen met het hoofd of andere lichaamsdelen. Om het stotteren te verbergen gebruikt iemand vaak andere woorden of verandert hij/zij de zin. Soms gaat men het spreken uit de weg uit angst om te gaan stotteren. Iemand die stottert denkt vaak negatief over zichzelf of over stotteren en heeft er negatieve gevoelens over, zoals angst, schaamte en ergernis. Tijdens het stotteren kan iemand ook last hebben van allerlei ongewenste lichamelijke reacties, zoals hartkloppingen, spierspanningen en transpireren. Er bestaan vele manieren waarop je kunt stotteren. Iedereen stottert op zijn eigen manier.

Therapie bij volwassenen

Onderzoek en therapie op maat

Omdat iedereen op zijn eigen manier stottert zal de therapie afgestemd zijn op de
stotterklachten van de persoon die stotttert. Therapie op maat dus. Dit betekent dat tiidens de eerste afspraak het stotteren goed in kaart wordt gebracht met behulp van een vraaggesprek en vragenlijsten. Daarna kan de best passende therapieroute gekozen worden.

Spreektechnieken, meer openheid

Een paar belangrijke vragen zullen bij aanvang van de therapie beantwoord moeten worden. Is iemand meteen vanaf het begin van de therapie gebaat bij het aanleren van één of meerdere spreektechnieken of is het verstandiger dat eerst geleerd wordt met het stotteren als het ware ‘uit de kast te komen’. Het stotteren is in dat laatste geval niet langer een taboe en kan in alle openheid besproken worden. Dat wil zeggen dat de persoon die stottert leert het stotteren niet langer te verbergen, maar erkent dat het er is. Spreektechnieken kunnen dan later met meer kans van slagen worden toegepast.

Anders denken, anders voelen, anders doen

Men leert op een meer realistische manier te denken over (het eigen) stotteren, zichzelf en de (reacties) van de ander. Ook leert man andere gevoelens en gedragingen aan. Deze andere manier van denken, voelen en doen bevordert vaak al de vloeiendheid van het spreken. Het stotteren wordt vaak minder heftig en het spreken communicatiever. Iemand wordt zich meer bewust van de eigen sterke en leuke kanten, naast het feit dat je niet vlot uit je woorden kunt komen. Het kan belangrijk zijn dat iemand ook leert op sommige momenten expres niet-vloeiend te spreken en hierdoor het eigen stotteren beter leert kennen en meer durft te laten zien.

Ontspanning en mindfulness

Lichaamsgerichte oefeningen kunnen iemand helpen om meer controle over het eigen lichaam en het eigen spreken te krijgen, bijvoorbeeld beter leren voelen hoe je een blokkade kunt opheffen of rustig leren blijven tijdens (stotterend) spreken. Men kan met hulp van mindfulnessoefeningen belemmerende gevoelens leren herkennen en deze vervolgens leren loslaten.

Verbaalmotorische trainining

Met het toepassen van een spreektechniek leert iemand een nieuw spreekpatroon aan. Met het toepassen van een stottercontroletechniek leert men de stotter opvangen. Er kan voor één van beide of voor een combinatie van technieken worden gekozen. De keuze hangt meestal af van het stottergedrag van de persoon of van iemands persoonlijke voorkeur. Het is van groot belang op het juiste moment in de therapie een passende techniek te kiezen.

Zelfvertrouwen

De therapie richt zich in alle gevallen op het verkrijgen van meer zelfvertrouwen, meer vertrouwen in het eigen spreken en op meer plezier in praten in het algemeen.